Mijn naam is Marjan Sipma, geboren in 1968, getrouwd met Jetze en heb twee kinderen, Jelle en Wytze 

 

Sinds 1996 weet ik dat ik een aangeboren hersentumor heb, genaamd chordoom. Daaraan ben ik drie maal geopereerd. De eerste keer in juli 1996, de tweede keer in januari 2000 en de laatste keer in december 2000. De eerste twee keren met relatief weinig schade. De derde keer, na een rigoreuze verwijdering van zoveel mogelijk tumorweefsel is er een complicatie opgetreden. Een maand na de operatie moest ik hard niezen en kreeg zo een lekkage in mijn hersenvlies. Op 7 februari 2001 ontstond daardoor een hersenvliesontsteking die ik op het nippertje overleefde. Zes weken daaropvolgend een anti-biotica kuur om de bacterie kapot te maken. Een bloeding in de hersenstam tijdens de hersteloperatie van het hersenvlies op 19 maart zorgde ervoor dat ik in een coma terecht kwam die drie weken duurde. Omdat de bacterien niet dood bleken te zijn kwam er tijdens de coma een tweede hersenvliesontsteking bovenop. Ik werd wakker met het locked in syndroom hetgeen inhield dat ik alleen met mijn ogen kon knipperen. Tot eind mei 2001 in de Isalaklinieken in Zwolle, daarna tot 8 augustus in een speciaal verpleeghuis voor (ex) comapatiŽnten, ít Zonnehuis te Zuidhorn en sindsdien maakte ik de boel onveilig met mijn elektrische rolstoel in Revalidatie Friesland te Beetsterzwaag.
Eind maart 2002 mocht ik naar huis.

 

De tumor

Het schijnt dat iedereen in de embryonale fase een bepaalde cel heeft die normaal gesproken tijdens de geboorte stopt met groeien. Bij een enkeling vormt deze cel de basis voor een tumor. Op deze aardkloot moet er nog een stuk of wat rondlopen met dezelfde tumor. Vind ze maar eens. Het blijft zoeken naar een speld in een hooiberg. Ik heb dus zoín tumor en de enige behandelmethode is gewoon wegsnijden en dat is dus inmiddels drie maal gebeurd. Onkruid vergaat niet!